บทที่ 37 เงื้อมมือที่หลบหนีไม่พ้น

"แกร๊ก..."

อรอนงค์ไม่คิดว่าพี่สาวจะนั่งรออยู่หน้าประตูตลอด เธอแอบชำเลืองมองนาฬิกาแขวนผนัง ตอนนี้เวลาเกือบจะแปดโมงแล้ว พี่สาวต้องทำงานเหนื่อยมากแน่ ๆ ถึงได้พิงผนังหลับไปแบบนั้น

อรอนงค์ถอดรองเท้าที่เปียกโชกออก แล้วเดินเขย่งเท้าค่อย ๆ ย่องไปยังห้องน้ำ ทว่าท่าทางการเดินของเธอดูแปลกประหลาด ราวกับกำลังเจ็...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ